JURY

MARCIN MROSZCZAK

Zaczynał karierę zawodową jako designer. Współpracował z Teatrem Narodowym pod dyrekcją Adama Hanuszkiewicza ( zrealizowany wspólnie z Andrzejem Krauze plakat do Hamleta stał się kultowym plakatem lat siedemdziesiątych) a później z Teatrem Powszechnym pod dyrekcją Zygmunta Hubnera. Projektował plakaty do filmów Andrzeja Wajdy ( „Człowiek z marmuru“, „Człowiek z żelaza“, „Panny z Wilka“, „Dyrygent“). Jego plakaty teatralne I filmowe zdobyły wiele międzynarodowych nagród. „Alicja w krainie czarów“ seria fotograficznych obrazów zrealizowanych wspólnie z Tomkiem Sikorą reprezentowała w 1981 roku Polskę, na Biennale Sztuki Nowoczesnej w Paryżu. Pracę w reklamie zaczyna w 1983 roku jako art director w strukturze McCann-Ericksson w Brukseli. Równolegle projektuje plakaty dla Raamteater w Antwerpii. W 1992 roku zakłada w Brukseli agencje Corporate Profiles. Jest współzałożycielem Corporate Profiles w Warszawie, agencji, która w 1996 roku połączyła się z międzynarodową agencją DDB. Twórca wielu znanych kampanii reklamowych m.in. (Lotto, Ikea, Tyskie). Pracę w reklamie łączy z projektowaniem plakatów. Członek międzynarodowego jury w Cannes w 2001. Przewodniczący jury Międzynarodowego Biennale Plakatu 2006. Wykładał plakat na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Gandawie oraz film reklamowy na wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

DOMINIKA ŁARIONOW

Doktor nauk humanistycznych, pracuje na stanowisku adiunkta w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Łódzkiego, również jest kierownikiem Zakładu Teatru przy Polskim Instytucie Studiów nad Sztuką Świata. W latach 2007-2013 była przewodniczącą Scenography Working Group International Federation for Theater Research (FIRT/IFTR). Zainteresowania badawcze Dominiki Łarionow koncentrują się wokół zagadnień związanych ze scenografią. Jest autorką wielu książek i kilkudziesięciu artykułów zamieszczanych zarówno w publikacjach zbiorowych, jak i w czasopismach fachowych polskich i zagranicznych. Jest także autorką obszernego hasła: scenografia w polskiej wersji Encyklopedii Britannica (Wydawnictwo Kurpisz, Poznań 2004), analizującego dziedzinę w szerokim kontekście historycznym. W ostatnim okresie Dominika Łarionow opublikowała m.in teksty w tomach: Odsłony współczesnej scenografii. Problemy – sylwetki – rozmowy (2016) i The Routledge Companion to Scenography (2018) skupiające się na analizie współczesnego pojęcia scenografii oraz podjęła próbę usystematyzowania widocznych dróg rozwoju scenografii polskiej drugiej połowy XX wieku i początków nowego millenium.

MAŁGORZATA SZCZĘŚNIAK

Polska scenografka i autorka kostiumów. Stale współpracuje z Krzysztofem Warlikowskim. Była autorką scenografii i kostiumów do niemal wszystkich jego spektakli, zarówno przedstawień teatralnych, jak i operowych. Jej prace niejednokrotnie były prezentowane na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Europie. W 1990 Szczęśniak brała udział w Quadriennale Scenografii w Pradze, w 1994 pokazała swoje prace na Wystawie Młodych Scenografów w Katowicach. W 2007 roku powróciła na praskie Quadriennale, gdzie jej projekty reprezentowały polską sztukę scenograficzną. W 2008 roku otwarto wystawę jej prac w centrum kulturalnym „La Bellone” w Brukseli. W lipcu 2013 w Nowym Teatrze w Warszawie architektka Aleksandra Wasilkowska przygotowała wystawę Pojawia się i znika. Architektura scenografii Małgorzaty Szczęśniak. W 2015 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi w pracy twórczej i działalności artystycznej, za osiągnięcia w promowaniu polskiej kultury”.

ELŻBIETA WERNIO

Kierownik Katedry Scenografii Wydziału Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Scenograf teatralny. Zajmuje się twórczością artystyczną w zakresie scenografii teatralnej, plakatem teatralnym, projektowaniem graficznym, aranżacją przestrzeni wystawienniczych i wnętrz. W swoim dorobku zawodowym ma ponad osiemdziesiąt spektakli teatralnych w wielu teatrach Polsce, w których była autorem i realizatorem scenografii i kostiumów oraz kilku realizacji Teatru TV, kilku filmów muzycznych. Również pod jej opieką artystyczną powstało kilkadziesiąt spektakli, tworzonych przez studentów scenografów na deskach Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie, filia we Wrocławiu. W latach 1992-2004 trwała stała współpraca z Teatrem Miejskim im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. Scena na Plaży Teatru Miejskiego w Gdyni działała w sezonie letnim i wykorzystywała naturalne warunki plaży w Orłowie, rozpoczynając swoją działalność co roku nową premierą. Elżbieta Wernio stworzyła tam kilka swoich znaczących realizacji scenograficznych. Najczęściej i stale pracuje w zespole ze swoją siostrą, reżyserem Julią Wernio.

Zacznij pisać i wciśnij Enter aby wyszukać